Choroba refluksowa przełyku – diagnostyka i leczenie


Choroba refluksowa przełyku – diagnostyka i leczenie
Choroba refluksowa przełyku, w skrócie GERD (gastroesophagal reflux disease), to bardzo częsta jednostka, na którą cierpi około 20% Polaków, czyli mniej więcej 6 milionów osób. Głównym objawem choroby jest zgaga – nieprzyjemny, palący ból za mostkiem wywołany cofaniem się kwaśnej treści pokarmowej z żołądka do przełyku. Postawienie diagnozy jest dosyć proste, ponieważ wystarczy typowy obraz kliniczny oraz poprawa pod wpływem zastosowanego leczenia. Nie wszystkie jednak przypadki są tak niewymagające i często proces diagnostyczny oraz leczniczy wymagają większego zaangażowania.

Bywa, że zgaga oznacza poważniejsze choroby: achalazję, czy eozynofilowe zapalenie przełyku. Jednostki te są o wiele rzadsze. Wykryć je można w takich badaniach jak RTG z kontrastem, lub gastroskopia z pobraniem wycinka błony śluzowej [1].

Leczenie

Terapia farmakologiczna opiera się na łagodzeniu objawów oraz zwalczaniu przyczyny choroby. Jeżeli pojawi się zgaga Rennie, który w swoim składzie zawiera węglan wapnia i magnezu, pomoże zminimalizować ból z nią związany. Związki te neutralizują kwas solny będący głównym składnikiem treści żołądkowej, przez co przynoszą ulgę już po dwóch minutach od zastosowania. Lek opiera się na prostej i skutecznej formule stworzonej z substancji wstępujących w naturze. Zaleca się przyjmowanie preparatu godzinę po posiłku oraz przed snem. Co więcej, lek ten może być bezpiecznie stosowany przez kobiety ciężarne.

Podstawą leczenia przyczyny GERD są leki z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP). Ich skuteczność związana jest z nieodwracalną blokadą struktur w błonie śluzowej żołądka, które wydzielają kwas solny. Unieczynnienie pomp protonowych powoduje, że w żołądku jest mniej kwasu solnego, przez co cofająca się do przełyku treść nie jest dla niego tak nieprzyjemna. Leki należy przyjmować na pusty żołądek, około pół godziny/godzinę przed pierwszym posiłkiem lub poranną kawą.

W przypadku istnienia przeciwwskazań do stosowania IPP zaleca się przyjmowanie leków z grupy blokerów receptora H2. Działają one w podobny sposób – blokują wydzielanie kwasu solnego, jednak w słabszy sposób niż IPP. Dodatkowo w przypadku długotrwałego przyjmowania leków z tej grupy występuje zjawisko tachyfilaksji – czyli utraty wrażliwości na lek, przez co wraz z czasem trwania terapii osłabia się jego skuteczne działanie [2].

Zmiana stylu życia

Leki są bardzo skuteczne, jednak długotrwałe, zadowalające efekty terapii choroby refluksowej przełyku można osiągnąć jedynie poprzez zmianę dotychczasowego sposobu życia. Najważniejszymi elementami są:

  • redukcja masy ciała,
  • odstawienie papierosów (nikotyna powoduje rozluźnienie dolnego zwieracza przełyku, przez co ułatwia cofanie się treści pokarmowej),
  • spożywanie mniejszych posiłków (duże posiłki rozciągają żołądek, a co za tym idzie – przełyk),
  • spanie na podwyższeniu z uniesionym wezgłowiem i niejedzenie kolacji na 3 godziny przed snem,
  • zmiana diety: unikanie czekolady, ciężkostrawnych i tłustych potraw oraz kawy czy herbaty (tyczy się to tylko osób, które obserwują związek objawów ze spożyciem wymienionych pokarmów) [1,2].

 

Bibliografia:

[1] – Dąbrowski A., Leczenie choroby refluksowej przełyku, Medycyna po Dyplomie, 2014 (5)

[2] – Interna Szczeklika, Medycyna Praktyczna, Kraków 2019

Facebook Comments