Czym jest bezsenność?


Czym jest bezsenność?
Problemy ze snem mogą mieć naturę organiczną- uszkodzenie układu nerwowego (zaburzenia rytmu snu i czuwania, bezdech w czasie snu, napady snu). Znacznie częściej zdarza się jednak, że zaburzenia snu mają przyczyny nieorganiczne. Bezsenność to stan niedostatecznej ilości bądź jakości snu.

Stan ten utrzymuje się przez dłuższy czas- co najmniej przez miesiąc, trzy noce w tygodniu. Bezsenność wiąże się z problemami z zaśnięciem, łatwym budzeniem się w ciągu nocy oraz zbyt wczesnym budzeniem się rano.  Bezsenność może dotknąć każdego. Najczęściej jednak cierpią na nią kobiety i osoby starsze. Problemy społeczno-ekonomiczne, nasilony stres, zaburzenia psychiczne przyczyniają się do powstania problemów ze snem.

Jakie są objawy bezsenności?

Objawem bezsenności jest duże napięcie odczuwane wieczorem, przed pójściem spać. Ponadto osobom cierpiącym na bezsenność towarzyszy często lęk i obawy, natłok myśli przed snem. Osoby mające trudność z zaśnięciem często rozmyślają przed snem o problemach osobistych, zdrowiu, śmierci. Zdarza się, że zaczynają przyjmować leki lub piją alkohol by zasnąć. Lęk przed bezsennością oraz złym samopoczuciem po nieprzespanej nocy jest przyczyną niepokoju utrudniającego zaśnięcie, co tworzy mechanizm błędnego koła. Bezsenność jest przyczyną złego samopoczucia, zmęczenia fizycznego i psychicznego, przygnębienia, drażliwości.

Jakie są przyczyny bezsenności?

Czasami wydaje się, że bezsenność pojawia się bez widocznego powodu. Często są to przyczyny nieuświadamiane. Zazwyczaj problemy ze snem pojawiają się w okresie trudnych sytuacji życiowych. Jest to zjawisko naturalne. Potrzeba leczenia pojawia się, gdy bezsenność nie mija po ustąpieniu trudności życiowych. U osób starszych bezsenność często wiąże się z lękiem przed śmiercią, chęcią wykorzystania czasu, który pozostał. Często też problemy ze snem są tylko objawem innych zaburzeń psychicznych bądź chorób somatycznych.

Jak radzić sobie z bezsennością?

Bezsenność należy traktować poważnie, bez względu na to czy jest zaburzeniem pierwotnym czy objawem innej choroby. Nieleczona bezsenność może prowadzić do przewlekłego zmęczenia i depresji. Skuteczne leczenie bezsenności może poprawić jakość życia i stan zdrowia. Podstawą leczenia jest wykrycie chorób mogących być przyczyną zaburzeń snu. W niektórych przypadkach postępowanie terapeutyczne wymaga stosowania farmakoterapii. Najczęściej są to przypadki, w których bezsenność nie jest powodowana inną chorobą. Środki nasenne są leczeniem uzupełniającym jeżeli objawy bezsenności nie ustępują mimo leczenia choroby (np. depresji), która powoduje problemy ze snem (jeśli bezsenność nie jest zaburzeniem pierwotnym). Wybór leku zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta. Do najczęściej stosowanych leków nasennych należą Zopiklon, Zolpidem, Zaleplon. Stosuje się także pochodne benzodiazepin oraz leki przeciwdepresyjne. Zazwyczaj podstawą leczenia jest stosowanie terapii poznawczej, której celem jest zmiana wyobrażeń na temat snu; edukacji na temat higieny snu, nauki metod relaksacyjnych; oraz terapii behawioralnej, dzięki której osoba cierpiąca na bezsenność będzie mogła nauczyć się kontroli bodźców. Chodzi o to, aby sypialnia nie była kojarzona z innymi aktywnościami niż sen i współżycie seksualne. Ważne jest także ograniczenie snu, czyli uregulowanie czasu potrzebnego na sen i wytworzenie nawyku chodzenia spać o jednej porze. Przydatne w radzeniu sobie z bezsennością jest nie stosowanie kofeiny, unikanie wysiłku przed snem, wykonywanie ćwiczeń fizycznych w ciągu dnia, dbanie o ograniczenie stresu.

więcej: http://www.psychoterapia.org/zaburzenia-snu-leczenie-bezsennosci