Niedobory i nadmiar wapnia w organizmie


Niedobory i nadmiar wapnia w organizmie
Wapń (Ca) jest pierwiastkiem chemicznym, który w organizmie ludzkim występuje przede wszystkim w układzie kostnym, ale także w minimalnym stopniu w płynie śródkomórkowym oraz pozakomórkowym. Choć zwykle mówi się o problemach zdrowotnych wynikających z niedoboru wapnia, to jego nadmiar w organizmie może powodować również bardzo negatywne skutki.

Znaczenie wapnia w organizmie

Aż 99% całego wapnia w ciele człowieka znajduje się w układzie kostnym, natomiast pozostała jego część ma formę zjononizowaną i odpowiada za szereg ważnych procesów biochemicznych w organizmie, takich jak:
• prawidłowe przekazywanie impulsów nerwowych
• proces krzepnięcia krwi
• aktywacja wielu enzymów
• łagodzenie reakcji alergicznych
• udział w skurczu mięśni szkieletowych i gładkich

W celu zapewnienia prawidłowego działania układu nerwowego braki wapnia w organizmie uzupełniane są w pierwszej kolejności z zapasów zgromadzonych w układzie kostnym.

Prawidłowe stężenie wapnia we krwi

Stężenie wapnia określa się podczas badania laboratoryjnego krwi. Prawidłowy jego wynik u dorosłego człowieka powinien wynosić 8,5-10,5 mg/dl. Wartości poniżej tej normy oznaczają niedobór wapnia w organizmie (hipokalcemia), natomiast wyższe świadczą o zwiększonym stężeniu tego pierwiastka (hiperkalcemia).

Od czego zależy poziom wapnia w organizmie?

Ilość wapnia w organizmie zależy przede wszystkim od diety, ale także od funkcjonowania układu hormonalnego, stopnia wchłaniania pierwiastka przez przewód pokarmowy oraz jego wydalania z moczem. Na niedobory wapnia narażone są szczególnie dzieci i kobiety po 40 roku życia, ale tak naprawdę każdy od wczesnej młodości powinien dbać o to, by w jego diecie nie brakowało pokarmów dostarczających organizmowi tego ważnego makroelementu. Dzienne zapotrzebowanie na wapń jest największe w przypadku dzieci od lat 9 do 18 oraz osób po 50 roku życia i wynosi 1500 mg. Dorośli w wieku od 19 do 50 lat powinni w ciągu dnia zjadać 1500 mg wapnia, natomiast kobiety w ciąży oraz karmiące piersią od 1400 do 2000 mg wapnia. Najlepszym źródłem wapnia jest nabiał, konserwy rybne, orzechy, jajka, pieczywo, niektóre warzywa oraz woda mineralna. Pierwiastek najlepiej wchłania się z udziałem witaminy D, dlatego zaleca się jak najczęstsze przebywanie na słońcu.

Skutki niedoboru i nadmiaru wapnia

Gdy w organizmie przez długi czas brakuje odpowiedniej ilości wapnia np. ze względu na słabe wchłanianie się tego pierwiastka z pożywienia, pojawiają się problemy ze zdrowiem. Mrowienie i drętwienie kończyn, skurcze i ból mięśni, zaburzenia krzepnięcia krwi (krwawienia z nosa, długotrwałe gojenie ran), zaburzenia rytmu serca, słabe zęby, łamliwość kości to tylko z niektórych objawów typowych dla hipokalcemii. Z niedoboru wapnia wynika też wiele poważnych chorób, takich jak krzywica u dzieci, osteomalacja u dorosłych, osteoporoza, tężyczka.
Nadmiar wapnia w organizmie także może wyrządzić wiele szkód, dlatego suplementację tego pierwiastka należy zawsze skonsultować z lekarzem. Gdy stężenie pierwiastka jest zbyt wysokie, mogą powstawać kamienie w nerkach, a także nieprzyjemne dolegliwości w postaci nudności, zaparć i utraty apetytu.

Autorem artykułu jest sklep herbavit.com.pl oferujący preparaty wapnia oraz inne naturalne środki.   

Facebook Comments