Wodór – naturalny antyoksydant i jego terapeutyczne działanie


Wodór – naturalny antyoksydant i jego terapeutyczne działanie
Na przełomie roku 2011/2012 w Polsce coraz więcej pojawiało się ofert jonizatorów wody, które na bazie elektrolizy tworzą zjonizowaną wodę, odkrytą w Japonii ok. pół wieku temu. Wtedy urządzenia do jonizacji były dostępne głównie w Japonii z uwagi na ich cenę oraz jakość wody.

Z początkiem 2011 roku sprzedawcy rozpoczęli propagowanie picia jonizowanej wody alkalicznej. Niestety, powstało na ten temat pewne zamieszanie, powielano tezy, które nie zawsze są dziś aktualne w związku z prowadzonymi badaniami na temat tzw. wody zredukowanej.

Elektroliza wody to proces, podczas którego dochodzi do redukcji oraz utleniania. Na katodzie produkowany jest wodór cząsteczkowy H2, a na anodzie powstaje tlen O2.

Już w 1995 roku japońscy naukowcy udowodnili, że w wodzie jonizowanej-zredukowanej, zwanej także jako redox, jest od 200 do 500 razy więcej wodoru molekularnego niż w tej samej wodzie przed procesem elektrolizy.

Obecnie wiadomo już, że główną funkcję pełni w wodzie jonizowanej dwuatomowy wodór H2 w postaci gazowej, przez niektóre źródła nazywany „aktywnym wodorem”.

Wiadomo już na podstawie licznych badań naukowych, że to właśnie wodór cząsteczkowy jest najważniejszym elementem i składnikiem wody jonizowanej.

Skuteczność potwierdzona badaniami

Badania prowadzone w ostatnich latach głównie w Japonii, USA, ale także w Korei Płd. oraz w Chinach wskazały jednoznacznie na terapeutyczne możliwości działania wodoru dla zachowania lepszego zdrowia i przeciwdziałania procesom związanym ze stresem oksydacyjnym.

Jednym z przełomowych badań było to zrealizowane przez zespół japońskiego naukowca Ohta w 2007 roku. Warto dodać, że uczony ten był dużym sceptykiem odnośnie do pozytywnego działania wodoru. W tym eksperymencie grupie szczurów zostały wszczepione komórki z chorobą Parkinsona. Wyniki potwierdziły, że w grupie gryzoni, która miała podany wodór, choroba się zatrzymała i nie rozwijała się dalej, podczas gdy w grupie bez wodoru nastąpił dalszy rozwój choroby i degeneracja.

Od tego czasu zrealizowano wiele innych badań. Ich liczbę szacuje się dziś na ponad 600. Badania na temat schematu działania wodoru cząsteczkowego są obecnie bardzo zaawansowane, a temat jest w bardzo wzrostowej fazie rozwoju.

Poniższy wykres przedstawia wzrost liczby prac i artykułów naukowych poświęconych wodorowi.

Wykres

Dlaczego wodór?

Wodór to naturalny antyoksydant i jako taki posiada bardzo istotne 3 cechy:

1. Działa selektywnie: wodór neutralizuje tylko toksyczne wolne rodniki, nie wpływając na pozostałe, z których część może działać z pożytkiem dla organizmu. Przykład z Vit. C.

2. Po neutralizacji groźnych wolnych rodników zamienia się na czyste H2O, nie ma żadnych innych produktów ubocznych.

3. Posiada największą dostępność biologiczną: z uwagi na fakt, że jest najmniejszym dostępnym pierwiastkiem na ziemi, szybko przenika do komórek, mózgu i penetruje cały organizm, wyłapując szkodliwe wolne rodniki. Wodór jest naturalnym pierwiastkiem i całkowicie dla nas bezpiecznym, np. po zjedzeniu warzyw czy owoców, pochodzące z nich węglowodany metabolizowane są w jelitach na wodór gazowy. To jest jednak uzależnione od dobrej flory bakteryjnej w jelitach, co w naszych czasach nie jest takie oczywiste.

Tak więc wodór jest naturalnym przeciwutleniaczem, działając terapeutycznie na ponad 170 różnego rodzaju schorzeń.

Warto zaznaczyć, że wielu sportowców (np. w USA) wspomaga się terapią wodorem, gdyż w procesie intensywnych ćwiczeń następuje większe zakwaszenie i utlenianie, czego m.in. skutkiem jest zwiększony poziom kwasu mlekowego, Udowodniono, że picie wody wzbogaconej w wodór cząsteczkowy pozwala obniżać ilość kwasu mlekowego i umożliwia znacznie szybszą regenerację mięśni, a także przeciwdziała stanom zapalnym i degeneracji DNA.

Zatem wodór cząsteczkowy wspomaga uzyskanie bilansu: UTLENIANIE vs REDUKCJA.

Z ciekawostek warto zapamiętać, że witamina C 176,2 g/mol ma 88 x większą wagę niż wodór 2g/mol.

Warto nadmienić, że wodór jest według badań całkowicie bezpieczny dla nas, nie magazynuje się w organizmie. Należy przypomnieć, że pod koniec XIX wieku używano wodoru gazowego do lokalizowania ran postrzałowych w jelitach. Potwierdzono, że nie pozostawia on żadnych niekorzystnych toksyn i nie wpływa nawet na najbardziej delikatne narządy.

Wodór jest cząsteczką o największej gęstości energii na masę, przez co jest bardzo wybuchowy. Gdy jednak gaz zostaje rozpuszczony w wodzie, przestaje być niebezpieczny, podobnie jak proch wrzucony do wody. Gdy nawet wodór znajduje się w powietrzu, jest jedynie łatwopalny powyżej 4,6% stężenia objętościowego.

Istnieje tylko jedna sytuacja, w której wodór może stanowić pewną niedogodność podczas przyjmowania. Mianowicie wodór może, z zaznaczeniem „niekoniecznie”, obniżać poziom glukozy we krwi, co dla cukrzyków może być dyskomfortowe. Jednak według dostępnych źródeł dzieje się to rzadko.

WODA: TLEN + WODÓR = ŻYCIE

 

Wodór ma tak wiele innych zalet, począwszy od bycia przeciwutleniaczem po zdolność przenikania przez błonę komórkową i wchodzenia do przedziałów międzykomórkowych ciała. W przeciwieństwie do większości suplementów, które są ograniczone w ich dystrybucji komórkowej, a przyjmowane doustnie, muszą przechodzić bardziej złożony proces metabolizowania.

Picie wody z wodoru jest doskonałe do detoksykacji ze względu na wysoką przenikalność wodoru i rozpuszczalność. Pomaga rozpuszczać i wypłukiwać kwaśne odpady stałe i toksyny nagromadzone w ciele.

Wyłączenie odpowiedzialności:
Informacje zawarte w artykule oraz przytoczonych tutaj komentarzach i opinie tutaj wyrażone nie mają na celu diagnostyki, leczenia lub zapobiegania chorobom i żadne stwierdzenie w tej informacji nie mogą być traktowane jako zalecenia.

Pomoc merytoryczna
Dziękujemy firmię jonizatory.eu – dystrybutor jonizatorów wody i ozonatorów powietrza.
Facebook Comments