WZW typu C – przyczyny, objawy, leczenie


WZW typu C – przyczyny, objawy, leczenie
Według badań wirus HCV odpowiedzialny za wirusowe zapalenie wątroby typu C (WZW C) znajduje się u 25% populacji, choć rozpoznano go stosunkowo niedawno, bo 25 lat temu. Do zakażenia może dojść m.in. przez kontakt z krwią chorego. W większości przypadków choroba ma postać przewlekłą. Wirus HCV (Hepatitis C Virus) wywołuje stan zapalny i uszkadza narządy.

W Polsce zakażenie wirusem stwierdzono u 750 tysięcy osób i liczba ta cały czas rośnie. Co roku przybywa nawet 2500 chorych. Wirus HCV zidentyfikowano w roku 1989. W Polsce testy na jego obecność zaczęto przeprowadzać dopiero trzy lata później.

Jak nie zachorować na WZW C

Do zakażenia dochodzi przede wszystkim przez kontakt z krwią osoby zakażonej. Wirus może się więc przenosić podczas pobierania i transfuzji krwi, w trakcie operacji, zabiegów stomatologicznych, a także w czasie robienia tatuażu. Niekiedy źródłem zakażenia są rękawiczki lekarski, igły do akupunktury lub żyletki czy cążki. Ryzyko jest szczególnie wysokie, gdy pojawia się uszkodzenie śluzówki lub skóry. Choroba nie jest natomiast zaliczana do przenoszonych drogą płciową. Możliwość zakażenia istnieje jednak w momencie uszkodzenia naskórka lub błony śluzowej narządów rodnych. Ryzyko takiego zakażenia wynosi 3%.

Objawy WZW typu C

Pierwszym objawem tej choroby wątroby może być zmęczenie, trudności z koncentracją, depresja, bóle mięśni i stawów oraz swędzenie skóry. Jednak 2/3 osób zakażonych nie odczuwa żadnych dolegliwości, stąd choroba niekiedy nazywana jest “cichą epidemią”. Może rozwijać się bezobjawowo nawet przez kilkanaście lat. U niektórych chorych po latach może dojść do marskości i raka. Jej wczesne rozpoznanie daje możliwość pełnego wyleczenia.

Ostre zapalenie wątroby typu C pojawia się po około 4-12 tygodni po kontakcie z HCV. Trwa około pół roku i zazwyczaj przebiega bez objawów. U 20% osób organizm sam zwalcza zakażenie w ciągu kilku miesięcy od chwili wniknięcia wirusa do organizmu. U 80% natomiast zakażenie przechodzi w fazę przewlekłą, która wymaga już leczenia. Jeśli po 6 miesiącach od pojawienia się pierwszych objawów chorobowych stwierdzono we krwi wirusa, mówi się o przewlekłej fazie choroby. Namnażanie się wirusa powoduje zapalenie wątroby objawiające się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych we krwi. Przewlekła postać WZW C prowadzić może do raka wątroby oraz marskości.

Jak leczyć WZW typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C można wyleczyć. Chorzy, po wykluczeniu przeciwwskazań, poddawani są leczeniu farmakologicznemu. Uzależnione jest ono od genotypu wirusa oraz jego ładunku (liczba kopi w surowicy krwi). Leczenie trwa od 24 do 48 tygodni. Można usunąć całkowicie wirusa z krwi, należy jednak systematycznie przyjmować leki i poddawać się regularnym badaniom.

Podczas terapii wykorzystuje się interferon, naturalne białko oraz rybawirynę, środek, który hamuje namnażanie się wirusa. Najlepsze rezultaty daje tzw. terapia skojarzona. Polega ona na codziennym przyjmowaniu rybawiryny oraz raz w tygodniu zastrzyku z interferonu o przedłużonym działaniu. Czas leczenie jest zróżnicowany i zależy od genotypu wirusa.

Artykuł pod redakcją serwisu zadbajowatrobe.pl – zapalenie i wirusy wątroby bez tajemnic.

Dodaj komentarz