Zgorzel gazowa: zakażenie, którego nie można lekceważyć


Zgorzel gazowa: zakażenie, którego nie można lekceważyć
Objawów wystąpienia gangreny bezwzględnie nie wolno zignorować. Im wcześniej nastąpi diagnoza i rozpocznie się leczenie, tym większe są szanse na wyzdrowienie. Śmiertelność w przypadku zakażenia wynosi bowiem aż do 50% przypadków, co wynika z długotrwałego niedokrwienia i opóźniania wizyty na szpitalnym oddziale ratunkowym. Częstym zabiegiem ratującym życie jest amputacja kończyny dotkniętej gangreną.

Czynniki sprzyjające rozwojowi zgorzeli gazowej

Objawy zakażenia mogą wystąpić już po kilku godzinach. Zagrażająca życiu zgorzel gazowa może rozwinąć się w wyniku:

  • rany powstałej w wyniku kontaktu z brudnym lub zanieczyszczonym narzędziem bądź przedmiotem,
  • ran tłuczonych, miażdżonych,
  • ran brudnych, nieoczyszczonych bądź nieopatrzonych bezpośrednio po urazie,
  • powikłania po operacji z zakażeniem pola operacyjnego wewnątrz jamy brzusznej,
  • niedokrwienia po urazie naczyń, zatorze, zakrzepie,
  • rozległe oparzenia,
  • złamania,
  • zanieczyszczenia ran brudną wodą, piachem czy ziemią.

Dodatkowo powstaniu zgorzeli gazowej sprzyjają miażdżyca, cukrzyca, choroby układu krwionośnego. Zaburzają one czucie lub powodują zmniejszone ukrwienie, co może doprowadzić do niedostrzeżenia objawów urazu i wstrząsu septycznego.

Objawy wystąpienia zgorzeli gazowej

Pierwszym niepokojącym objawem po zakażeniu jest intensywny ból w miejscu, w okolicy którego doszło do infekcji. Skóra staje się zaczerwieniona, błyszcząca, pojawiają się pęcherze z sączącą się ciemną bądź krwistą wydzieliną. Ma ona charakterystyczny mdły, lekko słodki zapach, a naskórek, pod którym zbiera się gaz gnilny, wyczuwalnie głośno trzeszczy. Rana i jej okolice są pulchne i wydają się obrzęknięte. Temperatura ciała często wzrasta, akcja serca przyspiesza, postępują mdłości, wymioty, bóle brzucha.

Jak wygląda leczenie zgorzeli gazowej

Podstawą leczenia zgorzeli gazowej jest zebrany wywiad oraz badanie fizykalne. Zdjęcia USG i rentgenowskie służą do oceny głębokości martwicy i stwierdzenie obecności gazu. Na oddziale intensywnej terapii chorym początkowo zajmuje się lekarz ogólny. Następnie chirurg usuwa martwą tkankę z rany i stosuje profilaktykę przeciwtężcową oraz antybiotykoterapię (zazwyczaj penicyliną). Skuteczne jest również leczenie w komorze hiperbarycznej, likwidujące toksyczne bakterie, które żyją w warunkach beztlenowych. Lekarz ogólny może pobrać próbki do badań mikrobiologicznym w celu późniejszego potwierdzenia rozpoznania choroby. Leczenie zawsze jednak rozpoczynane jest natychmiastowo ze względu na ogromne ryzyko zgonu.

 

Facebook Comments